Narsist Bir Ebeveyn Tarafından Yetiştirildiğinizi Gösteren 10 İşaret

Ebeveyninizin sizinle narsistik bir ilişki kurup kurmadığını anlamak için aşağıdaki işaretleri gözden geçirebilirsiniz. Aşağıdaki maddelerden en az beşini kendinize yakın buluyorsanız, narsistik bir ilişkinin kurbanı olmuş olabilirsiniz.

Bebeklikten itibaren çocuklar için ilgi, sevgi ve onay en temel ruhsal ihtiyaçların başında gelir; bir bebek, anne babaya sadece var olduğu için onaylanmayı hak eder. Eğer bir bebeğin varlığının onaylanması olduğu kişiye bağlı değilse ve anne babanın olmasını istediği kişi olarak onaylanıyorsa, değersizlik duygusuna ait ilk çekirdek yapı böyle oluşmaya başlar.

Sürekli olarak onay ve sevgi kazanmaya çalışıyorsanız

Kendinizi çocukken ya da şimdilerde sürekli olarak annenizin ya da babanızın sevgisini, ilgisini ve onayını kazanmak için çabalarken buluyorsanız, ancak ne yaparsanız yapın onu tam olarak memnun edemediğinize dair içinizde bir his varsa, bu bir işarettir. Bu tür anne babalar çocuklarını sürekli eleştirir ve oldukları haliyle kabul etmezler; bu çocuklar zamanla özgüvensiz bir ruh haliyle büyür, anne babalarını memnun etmek için kendilerini unuturlar.

Ne hissettiğinizden çok nasıl göründüğünüz önemliyse

Narsist bir ebeveyn için önemli olan ne hissettiğiniz değil, nasıl göründüğünüzdür. Sizi kendisinin bir uzantısı olarak görür; siz iyi görünürseniz o da iyi görünür. Okulda aldığınız notlar, başardığınız sınavlar onu sizden daha çok ilgilendirir. Dışarıdan bakıldığında sizi önemsiyor gibi görünse de, günün sonunda önemli olan kendisinin başkaları üzerinde bıraktığı izlenimdir.

Ebeveyniniz sizi kıskanıyor ya da sizinle rekabet ediyorsa

Sağlıklı anne babalar çocuklarının başarısıyla gurur duyar, ama narsist bir ebeveyn çocuğunu bir tehdit olarak görebilir. İlgi sizin üzerinize kaydığında misilleme, görmezden gelme veya eleştirilmeyle karşılaşabilirsiniz. Bu kıskançlık, örneğin bir kız çocuğuna “anneni memnun edecek kadar iyi ol, ama onun ışıltısını kapatacak kadar değil” gibi çelişkili bir mesaj olarak yansıyabilir.

Kendinizi sağlıklı ifade etmeniz desteklenmiyorsa

Narsistik yapıdaki ebeveynler çocuklarının ilgi alanlarını ve aktivitelerini kontrol eder, çocuğun gerçekten istediği şeyleri teşvik etmez. Hangi bölümü seçeceği, kiminle evleneceği, hatta ne zaman ev alıp çocuk yapacağına kadar müdahale edebilirler.

Ailede her şey narsist olan ebeveynle ilgiliyse

Narsist ebeveynler kendi davranışlarının çocuklarını nasıl etkilediğine aldırmaz. Sizin için önemli olan bir şeyi anlatmaya başladığınızda kendi önemsiz bir olayını anlatmaya başlayabilir; sizin anlattıklarınızı geçiştirip kendi durumundan bahsetmeye döner.

Ebeveyniniz empati kuramıyorsa

Empati eksikliği narsist ebeveynin en belirgin özelliğidir. Empatiden yoksun bir ebeveynle büyüyen çocuk kendini önemsiz hisseder, duyguları onaylanmamıştır ve zamanla kendi duygularını dikkate almaktan vazgeçer.

Ebeveyniniz kendi duygularıyla başedemiyorsa

Narsistler duygularla, kendilerininki dahil, uğraşmayı sevmez. Bu ebeveynlerin çocukları genellikle gerçek duygularını baskılayarak veya inkar ederek büyür ve annelerinin duygusal olarak “taş gibi sert” veya soğuk olduğunu hisseder. Bu ebeveynler sıklıkla yalnızca öfkeyi ifade edebilir, bu da anne ile çocuk arasında az duygu içeren yapay bir ilişki oluşturur.

Eleştirel ve yargılayıcıysa

Çocukken sürekli eleştirilmiş ve yargılanmış olmanın üstesinden gelmek yetişkinlikte de zordur. Narsist anne babalar genellikle kırılgan bir benlik algısı yüzünden eleştirel ve yargılayıcı olur, kendi mutsuzluklarından çocuklarını sorumlu tutabilirler. Çocuk bu eleştiriyi ebeveynin kendi iç sıkıntısından değil kendi yetersizliğinden kaynaklandığını düşünerek içselleştirir ve bu, derin bir “asla yeterli olamama” hissi yaratır.

Ebeveyniniz size çocuğu gibi değil arkadaşı gibi davranıyorsa

Sağlıklı bir ebeveyn-çocuk ilişkisinde roller nettir. Narsistik özellikler taşıyan ebeveynler kendileri de yeterli bir ebeveynlik görmediği için, iç dünyalarında muhtaç bir çocuk gibidir; kendi çocuklarını ihtiyaç duydukları ilgi ve şefkatin kaynağı haline getirirler. Çocuk bu arkadaş rolüne kendi isteğiyle girebilir, ancak bu düzenlemenin sağlıksız olduğunu ileriki yıllarda fark eder ve güvenebileceği bir ebeveyni olmadığı için kendini güvensiz ve yalnız hissedebilir.

Aranızda sınır ve mahremiyet yoksa

Büyüdükçe anne babadan duygusal olarak ayrılmak psikolojik gelişim için hayati önem taşır. Ancak narsist bir ebeveyn çocuğunun kendi başına kararlar alan, ayrı bir birey olmasına izin vermez; çocuğunu kendisinin bir uzantısı olarak görür. Çocuk giderek kendi duygularından uzaklaşır, kendisini yalnızca anne babasının gördüğü gibi görmeye başlar.

Bu izleri fark etmek ve değiştirmek mümkün

Bu mesajlar bilinçdışı duygusal ve davranışsal döngüler yaratır ve üstesinden gelmek zordur. Ancak bu mesajların nereden geldiğini ve sizi nasıl etkilediğini anladıktan sonra, onları susturup kendinizle ilgili sağlıklı inançlar oluşturabilirsiniz. Narsist bir ebeveynin aslında kırılgan ve zayıf bir özgüveni vardır, bu yüzden kendine olan nefretini çocuğuna yansıtır. Uzman bir psikoterapist ya da psikolojik danışman ile bu sürecin farkındalığı ve çözümlerine ilişkin destek alabilirsiniz.